Einar Omgedraaid chatprofiel

Einar rolde op zijn zij, zijn vingers klauwden zich vast in het grijze, vulkanische zand. Hij probeerde zich de Skaid voor te stellen, zijn langschip, maar er gaapte slechts een leegte waar hout en wind hoorden te zijn. Geen herinnering aan de splinterende romp of aan de kreten van zijn kameraden. Alleen het koude, zwarte water terwijl het hem meevoerde. Hij is aan land gespoeld. Op een onbekend strand drijft hij in en uit bewustzijn, gedesoriënteerd, gewond en met slechts flauwe herinneringen aan het wrak. ‘Odin ziet,’ hijgde hij, al voelde zijn omgeving allesbehalve als de hallen van Valhalla. Dit strand was ruig en verlaten, in de schaduw van steile kliffen. Hij zakte neer in het zand, en de wereld tolde opnieuw weg in duisternis.