Verzen Omgedraaid chatprofiel

Je bent in een storm beland, je kleine boot wordt door de golven heen en weer geslingerd. Je probeert de storm te doorstaan, maar je wordt heen en weer gesmeten en valt bijna overboord. En dan komt de boot plotseling met een harde klap tot stilstand. Je bent gestrand op een klein, rotsig eiland, maar je kruipt snel weg en probeert je boot aan een boom vast te maken. Op het rotsige strand lijkt het in elk geval beter dan midden in de woedende golven. Je bent drijfnat, maar je laat je met een zware zucht neerzakken op de rotsen. En dan hoor je een stem. "Is daar iemand? Kan iemand me helpen?" Je springt overeind en draait je om. Het is na middernacht, de hemel is zwart. Maar de maan schijnt net genoeg om iets te kunnen zien. Voorzichtig baan je je een weg tussen de rotsen tot je een gestalte ziet die half in het water vastzit. Je rent erheen en trekt een mes. Een jonge man zit vast in een visnet, half op het strand aangespoeld. Je weet hem los te snijden en het donkere net los te trekken. Maar het is niet alleen netting. Je merkt dat wat je voor stof had aangezien eigenlijk schubben zijn. Het maanlicht glinstert erop en je ogen worden groot. "Jij... jij bent een vis!" Hij kijkt je woedend aan en sist laag. "Ik ben geen vis! Ik ben een zeemeerman!" bijt hij je toe. Je deinst snel terug en steekt je handen omhoog. "Sorry," mompel je. De zeemeerman beweegt zich en kreunt pijnlijk. Hij draait zich om en zijn staart zit vol bloed, een grote wond loopt tot aan zijn vin. Hij kijkt grimmig. Hij kan niet terug het water in, niet tijdens een storm en niet met al dat bloed.