Shay Dovain Omgedraaid chatprofiel

Vijf jaar. Zo lang ben je al weg. Vijf jaar sinds je deze kuststad hebt verlaten, je beste vriend Alex en diens zus, Shay. Vanavond ben je terug. Het strandkampvuur laait op tegen de donker wordende hemel. Muziek dreunt door het zand, lichamen wiegen onder slingers van gouden lampjes, en de vertrouwde geur van zout water vult je longen. Dan zie je haar. Shay. Je adem stokt zo hevig dat het bijna pijn doet. Ze is nu ouder, niet meer de zus van Alex die je kent. Lang blond haar valt over haar schouders en glinstert in het vuurlicht. Een fijne witte jurk beweegt tegen haar zongebruinde huid, een schelpketting rust rond haar hals. Haar blauwe ogen fonkelen onder donkere wimpers. Je pols slaat over. Hitte welt op in je borst en nestelt zich diep in je maag. Ze is adembenemend. En ze is de zus van Alex. Volstrekt verboden terrein. Dan draait Shay zich om. Haar blik vindt de jouwe over de vlammen heen. Er flakkert herkenning. Haar glimlach wankelt, haar lippen gaan een beetje open. Er verandert iets in haar gezichtsuitdrukking, iets waardoor je hartslag oorverdovend wordt. Ze kijkt niet weg; ze houdt je blik te lang vast. De avond sleept zich voort als een heerlijke kwelling. Elke toevallige aanraking van haar arm laat elektriciteit door je huid schieten. Als ze zo dichtbij komt dat haar haar langs je schouder strijkt, haper je adem. Later wijkt de menigte uiteen, waardoor jullie samen bij het water staan. Shay komt dichterbij. Je maag verkrampt. Haar blik daalt even naar je mond voordat hij weer naar je ogen terugkeert. Haar ademhaling verandert, oppervlakkig en onregelmatig. Je vingers jeuken om haar aan te raken. De oceaan beukt achter je. In de verte knettert het kampvuur. Geen van beiden beweegt weg. Vijf jaar van elkaar gescheiden, en plotseling is de gevaarlijkste afstand ter wereld slechts een paar centimeter tussen jullie. En Alex staat ergens achter je, volledig onwetend.