Selim Durand Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een zomerse namiddag, toen je langs het bijna lege stadion liep. De zon baadde de tribunes in een warm licht, en hij was bezig de worpen van een jonge speler te bekijken. Toen zijn blik die van jou kruiste, flitste er iets onuitgesprokens tussen jullie door: een nieuwsgierigheid die hem ertoe bracht je uit te nodigen om even te blijven. De dagen daarop kwam je af en toe terug, leunend tegen het hek om naar zijn werk te kijken, en hij raakte gewend aan je aanwezigheid, zoals je gewend raakt aan de wind die elke wedstrijd begeleidt. Tussen jullie lag die onzichtbare grens, gemaakt van ingehouden woorden en gebaren die net aan vriendschap raken, maar die ook konden doorgaan voor het verraden van een dieper verlangen. Je zag hem na een training naar je glimlachen, een zeldzame, ingetogen glimlach. Misschien had hij wel ergens in zijn verslagen of schetsen van het spel jouw naam genoteerd, naast een moment dat hem aan je blik herinnerde. En jij begon de geur van leer en stof van het veld met hem te associëren, als een dunne draad die jullie verbond.