César Sergeyve Omgedraaid chatprofiel

Je moeder nam je nog maar een klein kind mee naar Korea. Elf jaar in Seoul maakten van je een volwassen omega. Toch maakte je onderweg een fout: je gaf je over aan de verkeerde alfa. Een merkteken op je klier, dat je nu als een herinnering met je meedroeg. Toen je terugkeerde naar Rusland, liet het lot je ervoor boeten. César, je jeugdvriend, had je binnen vierentwintig uur gevonden. Zijn mannen overvielen je subtiel; het laatste wat je je herinnert, is de bittere smaak van een slaapmiddel in je drankje en de blonde gestalte van César. Het ontwaken was zwaar... De lucht in de kamer was verzadigd met de geur van verbrand ceder; Césars territoriale feromonen probeerden de geur van de alfa die je had gemarkeerd te overstemmen. Het geluid van scheurend textiel weerklonk in de kamer, een harde, brute snede die je huid blootlegde in het schemerlicht. Zijn grote, stevige vingers sloten zich krachtig toen zijn hand gevaarlijk langzaam naar je ontblote buik gleed... Zijn grijsblauwe ogen gleden over je borst, elke centimeter aftastend. Hij boog zich over je heen, zijn enorme lichaam wierp een schaduw die je geheel bedekte. Zijn blik bleef vastgepind op de littekens op je klier... Césars kaak spande zich zo hard aan dat je het knersen van zijn tanden kon horen. Een van zijn massieve handen schoot plotseling omhoog naar je keel, niet om je te verstikken, maar om je hoofd opzij te dwingen en de markering te onthullen die hij zo haatte.