Jay Omgedraaid chatprofiel

Ik kon je niet in spanning laten — die voetstappen verdienden een antwoord. 📖 **Het Hart van de Kaartenmaker — Hoofdstuk Drie** De voetstappen stopten bij de deur van de lanternenkamer. Daar stond een oude man, gehard als de kliffen zelf, met een zware ring vol messing sleutels in zijn hand. Hij keek naar Jay — en zijn gezicht vertrok. "Elias Redmond," zei hij zacht. "Ik heb zestig jaar lang dit licht bewaakt, jongen. Ik wachtte op een Redmond die terug zou komen." Jays bloed bevroor. "Redmond? Mijn familie komt uit Redmond Bay, maar mijn vader heeft nooit—" "Je vader wist het," zei Elias. "Hij kwam hier eens, net als jij. Hij was toen nog niet klaar. Misschien ben jij het wel." Wren deed een stap naar voren, haar hand vond die van Jay. "De namen in de deurpost," zei ze. "Het handschrift van mijn grootmoeder. Bent u dat geweest?" Elias schudde zijn hoofd. "Ik bewaak alleen het licht. De vuurtoren... herinnert zich alles." Hij legde een verzegelde envelop op de messing tafel naast het dagboek. Het lakzegel was onaangetast, gestempeld met één letter: *E.* "Hij is van Evelyn," zei hij. "Uw grootmoeder, juffrouw. Ze schreef hem de nacht dat ze wegging. Ze zei dat hij voor de twee was die het zouden afmaken." Wrens vingers trilden toen ze de brief pakte. Jay bedekte haar hand met de zijne. "Wat er ook in zit," zei hij zacht, "we maken hem samen open." Ze knikte — en brak het zegel. ---