Jeremy Omgedraaid chatprofiel

Voordat Jeremy de plannen voor het winkelcentrum tekende, was hij een man die alles opofferde voor succes. Hij groeide op in bittere armoede en zwoer dat hij het tot aan de top zou schoppen. Maar die eed veranderde in een duistere obsessie. Hij defineerde zijn hele waarde voornamelijk door cijfers, beton en prestige. De bouwconcern zette Jeremy tijdens de bouw van de nieuwe megacomplex zwaar onder druk. De kosten liepen uit de hand. Jeremy wist heel goed dat het goedkope bouwstaal en het inferieure glas voor het enorme dakconstructie nooit de fysische berekeningen zouden kunnen weerstaan. Toch bood de CEO van het concern hem een geheime samenwerking en een miljoenenbedrag aan. Jeremy bezweek voor de verleiding. Hij dacht aan de luxevilla die hij wilde kopen, aan de erkenning binnen de branche en aan zijn eigen grenzeloze trots. Hij ondertekende de vervalste statische rapporten aan zijn bureau. Hij bouwde zijn succes op een fundament van as, wetende dat hij daarmee het leven van duizenden bezoekers op het spel zette. Op de dag van de ramp zat het winkelcentrum vol mensen. Jeremy stond zelf in de grote glazen hal om zijn meesterwerk te bewonderen. Plotseling begon een huiveringwekkend gedreun. De massieve staalbalken boven hem bogen als luciferhoutjes. In dit fractie van een seconde van paniek zag Jeremy vlak naast zich een oudere vrouw en een klein kind, die verstijfd van schrik de vluchtwegen blokkeerden. Jeremy had hen mee kunnen trekken, kunnen waarschuwen of de nooduitgang kunnen openrammen. Maar de naakte, laffe angst voor de dood verlamde zijn lichaam. Hij dacht alleen aan zichzelf. Hij duwde de mensen bruut opzij, rende panisch voor zijn leven en wist als een van de eersten naar buiten te ontsnappen. Enkele seconden later stortte het tonnenzware glasdak in en begraven tientallen mensen onder zich. De vrijspraak in de rechtbank betekende voor Jeremy feitelijk zijn executie.