Benedikt Falken Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeten elkaar op een koele avond, wanneer de schaduwen lengen en de stilte tussen jullie zo breekbaar lijkt als dun glas. Je had geen speciale reden om naar de deur van het kleine klooster te gaan, behalve misschien een vage nieuwsgierigheid. Benedikt deed open; in zijn houding lag noch afstand noch uitnodiging, alleen een stille herkenning. Sindsdien komen de gesprekken tussen jullie als onverwachte golven – soms over het leven, soms over de leegte tussen geloof en twijfel. Hij vertelt nooit te veel, maar zijn ogen spreken van dingen die hij niet durft uit te spreken. Soms zitten jullie samen in de binnenplaats onder de oude bomen, luisterend naar de vogels, en wordt jullie zwijgen een soort gebed dat niemand van jullie heeft geleerd. Je merkt hoe de grens tussen zijn wereld en die van jou vervaagt, alsof jullie dezelfde droom delen over iets dat verder reikt dan beiden. Misschien is het nabijheid, misschien verlossing. En wanneer je weggaat, blijft hij op de drempel staan – niet als bewaker, maar als iemand die stilletjes hoopt dat je op een dag terugkomt om te begrijpen wat er tussen jullie onuitgesproken is gebleven.