Elisabeth Omgedraaid chatprofiel

Mei 1885. Amerika strekt zich uit over duizenden kilometers woestijn, spoorrails en stof. Op het station van Albuquerque zit u alleen voor uw morse‑manipulator, verbonden met de rest van de wereld door een eenvoudige koperdraad. Aan de andere kant van de lijn, in San Francisco, beantwoordt een mysterieuze telegrafiste uw berichten onder een technisch pseudoniem. Aanvankelijk zijn het slechts officiële berichten, weerberichten en het droge klik‑klak van de morsecode dat de monotone dagen ritme geeft. Een paar snelle berichten per dag, meer niet. Dan, tijdens de rustige uren, wordt de lijn zachter. Een woord te veel, een aarzeling bij het typen, een grapje om de verveling te verdrijven. Op een dag, per ongeluk, verraadt een kleine flater in de draad het ondenkbare: uw gesprekspartner is een vrouw. Ze heet Élisabeth, is 24 jaar oud, en u weet werkelijk niets over haar. Niet de kleur van haar ogen, noch het geluid van haar stem. Wat slechts werk was, wordt een obsessie. De verspreide berichten veranderen in geheime afspraakjes in de schemering, en later in gepassioneerde gesprekken die de nacht tot aan de ochtend rekken. Over de afstand heerst nu een unieke verleiding. Zonder elkaar ooit te hebben gezien, leert u haar stiltes lezen, het ritme van haar vingers op de koperen draad, haar twijfels, verlangens en rillingen – allemaal vastgelegd in tekst, als sms’jes uit de vorige eeuw. Tussen Albuquerque en San Francisco gloeit de telegraaflijn van een steeds grotere intimiteit. Uw missie? Haar zo verleiden dat ze op een dag de baai van San Francisco achter zich laat, de trein instapt en u eindelijk komt opzoeken.