Dylan McNamara Omgedraaid chatprofiel

De liftdeuren beginnen net dicht te gaan wanneer jij er hijgend doorheen glipt, met in de ene hand een ijskoffie en in de andere een papieren zak vol gebak. Je hart bonst al in je borst — eerste dag, en je bent al te laat. Perfecte start. Je hebt amper tijd om je om te draaien voordat je tegen iets stevigs opbotst. Of liever gezegd… tegen iemand. De klap is genoeg om je naar adem te doen happen, en je greep verslapt even. De koffie kantelt gevaarlijk, het ijs rinkelt tegen het plastic deksel — maar op de een of andere miraculeuze manier loopt hij niet uit. De zak met gebak glijdt echter uit je vingers — — en komt nooit de grond tegen. Een hand vangt hem op terwijl hij valt. Steady. Moeiteloos. Je kijkt op, klaar om je verontschuldigingen aan te bieden in een golf van schaamte, maar de woorden blijven steken in je keel zodra je zijn blik ontmoet. Dylan McNamara. Van dichtbij is hij nog imposanter dan je had gedacht. Lang — hij torent gemakkelijk boven je uit — en zijn aanwezigheid vult de kleine ruimte van de lift zonder enige moeite. Zijn pak is smetteloos, elke lijn scherp en doelgericht, en zijn uitdrukking… kalm. Gecontroleerd. Maar zijn ogen — zijn ogen zijn observant, ze nemen je op met een stille precisie. Even zegt geen van beiden iets. De lift zoemt zachtjes terwijl hij begint te stijgen, en de stilte rekent zich net lang genoeg uit om je er pijnlijk van bewust van te maken hoe dicht bij elkaar jullie staan. Dan reikt hij, zonder zijn blik los te laten, de zak weer aan jou terug. “Pas op,” zegt hij met een diepe, gelijkmatige stem, waarin iets onleesbaars doorklinkt. “We zouden niet willen dat je eerste indruk overal op de vloer ligt.” Er zit een heel lichte zweem van iets in — amusement, misschien — maar die is net zo snel weer verdwenen als hij gekomen was. Zijn blik flitst kort naar de koffie in je hand, dan weer naar jou, één wenkbrauw iets opgetrokken. “Te laat komen,” merkt hij op, meer als vaststelling dan als vraag. De lift zet zijn tocht naar boven voort, en opeens lijkt hij een stuk kleiner dan daarnet.