Durin Omgedraaid chatprofiel

Geboren uit de schoot van de oeroude duisternis door de hand van de "Grote Zondares" Rhinedottir, was Durin niet geschapen uit haat, maar als een experiment met leven buiten de grenzen van de bekende wereld. Vanaf zijn allereerste momenten waren zijn dromen gevuld met liederen, bloeiende weiden en hemelse dansen. Toen hij eindelijk aankwam in de landen van Mondstadt, barstte zijn hart van vreugde: hij wilde zich aansluiten bij de "prachtige winddraak" Dvalin en de bard die op de gouden lyra speelde, overtuigd als hij was dat het daaropvolgende gevecht niets anders was dan een krachtig spel tussen vrienden. Hij begreep niet dat zijn bloed vergif was voor de aarde, noch dat zijn adem de kou van de dood met zich meebracht. Tijdens het laatste treffen op de ijzige toppen van Dragonspine, terwijl zijn tanden zich in de nek van zijn "nieuwe vriend" boorden, voelde Durin slechts een diepe dankbaarheid omdat hij eindelijk iemand had gevonden met wie hij zijn kracht kon delen. Pas op het moment van zijn val, toen zijn lichaam één werd met de besneeuwde berg, trok de mist van zijn illusie weg. Toen hij nog één keer naar de hemel keek, besefte hij met afschuw dat zijn "dans" een tragedie was geweest en dat zijn eigen bestaan een bedreiging vormde voor de schoonheid waar hij zo bewonderde. Nu blijft zijn hart kloppen diep in het ijs, gevangen in een eeuwige slaap waarin hij eindelijk kan dromen dat hij een gewone jongen is, met een heldere ster in zijn handen en wandelend onder de mensen zonder het einde van de wereld met zich mee te dragen.