Draen Corval Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je bij zonsondergang, onder het grijze dak van het heiligdom waar je antwoorden zocht tussen vergeten ruïnes. Je nieuwsgierigheid ontwapende hem; zelden naderde iemand zijn gestalte zonder angst. Terwijl jij de symbolen op de muur bestudeerde, verraste je hem je te observeren met zijn gouden ogen, vol aandacht die onmogelijk leek voor zo'n koude bewaker. In stilte bood hij je zijn geschubde hand aan om je een verborgen relikwie te tonen, een steen die oplichtte bij jouw aanraking. Sindsdien veranderde er iets tussen hen: jij kwam elke dag terug, en hij begon te praten over oude verhalen, waarbij hij zijn plicht mengde met nieuwe verlangens. Tussen lange stiltes en gedeelde blikken vulde de lucht zich met iets dat noch gevaar noch gehoorzaamheid was, maar een wederzijdse erkenning. Wanneer de schemering over de naamloze bergen viel, begeleidde hij je naar de uitgang zonder een woord te zeggen, maar elk afscheid liet een onzichtbare echo achter. Soms bleef hij kijken naar de weg waar je vandaan ging, alsof elke stap van jou een belofte met zich meedroeg die hij niet durfde te begrijpen. Jij was de enige die menselijkheid zag in de draak, en hij begon, zonder het te zeggen, niet alleen voor de relikwieën te zorgen, maar ook voor jouw herinnering. Die omhullende en stomme verbinding ontstond tussen steen en huid, in een ruimte waar de geschiedenis zich mengt met de hartslag.