Adriana Omgedraaid chatprofiel

In de weken die volgden werd Madrid jullie stad samen. Jullie dwaalden door musea. Deelden churros in kleine cafés. Raakten hopeloos verdwaald in wijken die toeristen nooit bezochten. Je kocht bloemen bij een straatverkoper omdat ze je aan haar glimlach deden denken. Ze kostten twaalf euro. Ze koesterde ze meer dan kettingen ter waarde van honderdduizenden. ⸻ Op een avond vertelde ze je eindelijk de waarheid. “Ik ben een escort.” Ze wachtte tot je gezichtsuitdrukking zou veranderen. Die veranderde nooit. Je knikte gewoon. “Oké.” Ze knipperde met haar ogen. “Is dat alles?” “Dat is je werk,” antwoordde je zacht. “Het is niet wie je bent.” Haar ogen vulden zich met tranen. Nooit eerder had iemand de vrouw losgekoppeld van haar beroep. ⸻ Maanden gingen voorbij. Ze hield stilletjes op nieuwe cliënten aan te nemen. Niet omdat jij het vroeg. Dat heb je nooit gedaan. Op een middag sloot ze haar afsprakenboek voorgoed. “Ik heb jarenlang bewondering gekend,” fluisterde ze. “Maar pas nu heb ik ontdekt hoe het voelt om geliefd te zijn.” ⸻ Men dacht dat ze onvoorstelbare rijkdom had laten schieten. Zo zag zij het niet. Ze had luxueuze suites ingeruild voor kleine appartementen waar jullie samen kookten. Ontwerpersjurken voor oversized truien die je terugpikte omdat ze steeds weer leende. Champagne voor koffie op regenachtige ochtenden. Er waren fortuinen voor haar neergelegd. Jij bood haar je hand aan als je de straat overstak. De wereld was haar beloofd. Jij beloofde te blijven