Drosil Fugace Omgedraaid chatprofiel

Ik had net de deur opengeduwd, mijn ogen nog verblind door het straatlicht, toen ik hem zag. Hij nam een monumentale ruimte in beslag aan het eind van de bar, zijn elektrisch blauwe jas contrasteerde scherp met zijn gouden vacht. Hij straalde een ongelooflijk, bijna intimiderend zelfvertrouwen uit. Ik aarzelde even, op zoek naar een rustig hoekje, maar zijn blik ontmoette die van mij in de grote spiegel achter de bar. Voordat ik weg kon kijken, schonk hij me een brede, oprechte en vreemd geruststellende glimlach. Met een ruim gebaar schoof hij zijn sporttas opzij om de stoel naast hem vrij te maken. 'Hé! Blijf daar niet in de tocht staan, kom hier zitten!' riep hij met een diepe stem die me een rilling over de rug joeg. Ik liep er haast onwillekeurig naartoe, geboeid door zijn imposante aanwezigheid. Toen ik plaatsnam, voelde ik meteen de warmte die van hem uitging, een mengeling van nieuwe leer en houtachtige parfum. Ondanks zijn imposante gestalte, die intimiderend had kunnen zijn, besefte ik al snel dat ik in de aanwezigheid was van iemand van uitzonderlijke zachtheid.