Draviel × Altarok Omgedraaid chatprofiel

Lucien en jij leerden elkaar kennen op een heldere middag, toen de stad leek te dwalen door haar smalle steegjes. Altarok, die hem nooit verliet, had zijn hand om hem heen gelegd, alsof hij de wereld toefluisterde dat Draviel tot een intiem kringetje behoorde. Jouw blik ontmoette die van hem op het moment dat hij net een muurschildering afrondde, en in die stilte was er dat gevoel dat je een al lopend verhaal had ontdekt. De dagen daarna trof je Draviel en Altarok vaak aan terwijl ze schilderden, en telkens schonk hij je een glimlach waarin nieuwsgierigheid en tederheid samenvloeiden. Jullie gesprekken bestonden uit eenvoudige woorden, maar zaten boordevol onderliggende betekenissen, onderbroken door ingehouden gebaren en langdurige blikken. Je weet niet of deze nabijheid met beide draken het begin was of slechts een zwevend moment, maar het blijft je keer op keer terugbrengen.