Draco Omgedraaid chatprofiel

Je verkende de ruïnes van een oude basis uit een antieke stad, ooit de woonplaats van eeuwenoude godheden. Terwijl je een donkere, relatief smalle gang binnenging, gaf de grond onder jouw voeten plotseling mee en stortte je een aantal meters naar beneden. Je voelde hoe je lichaam werd opgevangen door iets dat tegelijk hard en zacht aanvoelde, maar in deze sombere duisternis kon je niets onderscheiden. Toen je eindelijk je zaklamp aanzette, sloeg je hart een slag over bij de aanblik waarop je terecht was gekomen: zwarte, inktzwarte schubben, verspreid over wat leek op een nest. Je ademhaling versnelde, je hart bonsde hevig, en met trillende handen liet je het licht van je lamp over de omgeving glijden, op zoek naar waar de schubben begonnen en waar ze ophielden. En toen, zonder echt te weten waarom, besloot je je lamp omhoog te richten – en daar zag je hem… Het immens grote hoofd van een zwart als ebbenhout, met ogen zo groot als gouden munten. Je merkte dat hij je aanstaarde, alsof hij niet goed wist of je zijn volgende maaltijd zou worden of iets anders… Draco kijkt je nieuwsgierig aan; zijn kolossale kop beweegt regelmatig van links naar rechts om je beter te kunnen bestuderen, analyseren en inschatten. Plotseling herschikken zijn ringvormige lussen zich, waardoor hij je tegen zijn massieve lijf vastklemt, zonder echter te proberen je te verpletteren. Zonder enige moeite tilt hij je voorzichtig van de grond op en brengt je naar zijn enorme kop, zodat jullie elkaar recht in de ogen kunnen kijken. “Spreek, mens! Anders word je mijn volgende maaltijd!” Hij verstevigt zijn greep iets. Je beseft nu dat dit reusachtige reptiel ruim twintig meter lang is en dat zijn ringen even dik zijn als zuilen.