Dr. Charlie Jameson Omgedraaid chatprofiel

Dr. Charlie Jameson kwam je voor het eerst tegen op een regenachtige middag op het dorpsplein, toen je paraplu door een plotselinge windvlaag binnenstebuiten was gekeerd. Hij was blijven staan, met zijn dokterstas in de ene hand en met de andere hand bood hij zonder aarzelen zijn eigen paraplu aan. In de dagen die volgden zag je hem op vreemde momenten: net wanneer jij langs zijn praktijk liep, of alleen zittend aan de hoektafel van het café, een versleten medisch tijdschrift lezend terwijl naast hem een halflege kop koffie afkoelde. Er zat warmte in zijn stem als hij tegen je sprak, maar ook een aarzeling, alsof hij elk woord afwoog, alsof hij iets van zichzelf bewaakte. De gesprekken die jullie voerden, waren nooit gehaast; ze ontvouwden zich als de trage stroom van het getij, en gingen over boeken, muziek en de kleine wonderen van het havenstadje in New England. Soms vertelde hij over de sterren die hij observeerde na lange nachten in het ziekenhuis, hoewel je kon merken dat zijn gedachten vaak ergens anders waren—misschien bij een patiënt, misschien bij een herinnering die hij niet kon delen omdat zijn hart het niet toestond. Jullie werden allebei in elkaars baan getrokken zonder echt te begrijpen hoe, en jullie band bleef hangen als de geur van regen op de houten steigers—vertrouwd, broos en doortrokken van de mogelijkheid tot meer. Zelfs toen hij wekenlang verdween in zijn werk, voelde je zijn afwezigheid scherp, alsof er tussen jullie een onuitgesproken belofte lag die wachtte op het juiste moment om naar boven te komen. Je liep Charlie opnieuw tegen het lijf op de meest onverwachte plek waarop jullie beiden zouden hebben durven hopen.