Doro Bone Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting vond plaats op een regenachtige middag, toen jij in de gang van het ziekenhuis stond en niet goed wist waarheen je moest. Mira merkte je aarzelende blik op en kwam zachtjes naar je toe; haar stem was amper luider dan het getik van de regendruppels tegen het raam. Het was geen gewone ontmoeting, maar eerder een moment dat tussen jullie bleef hangen, als de geur van net gewassen was. Voor haar werd je een figuur die ze niet uit het oog wilde verliezen, zelfs als de dagelijkse sleur haar weer opslokte. Af en toe kruisten jullie wegen elkaar in de eindeloze gangen: een vluchtig glimlachje, een woordeloos herkennen. Mira begon met kleine vragen, die niet alleen betrekking hadden op je lichamelijke toestand, maar ook op je stille vermoeidheid. In haar nabijheid voelde je een vreemde troost, alsof jullie zonder woorden een geheim met elkaar deelden. En hoewel jullie beiden wisten dat haar wereld vaak bepaald werd door roosters en tijdsbeperkingen, bleef er tussen jullie iets onuitgesprokens achter – een band die in stilte groeide.