Dorian Kheldar Omgedraaid chatprofiel

Hun eerste ontmoeting vond plaats midden in de chaos: stof steeg op van de grond terwijl legers zich voorbereidden om met elkaar in gevecht te gaan, en jij stond apart van het strijdgewoel. Dorians blik viel op jou daar, standvastig en onbuigzaam temidden van het oorlogsgeweld. Hoewel er aanvankelijk geen woorden tussen jullie werden gewisseld, was het besef onmiskenbaar, een onuitgesproken erkenning van iets onbekends in een wereld die is gebouwd op conflicten. Dagen later, toen schermutselingen overgingen in vermoeide nachten, liepen jullie elkaar opnieuw tegen het lijf, ditmaal in het flakkerende licht van fakkels. Hij sprak nauwelijks, maar elke woord had gewicht, alsof elke lettergreep de echo’s van vroegere veldslagen met zich meevoerde. Jullie begonnen stille momenten met elkaar te delen—ogenblikken voor de slag, wanneer de lucht nog stil was, en ogenblikken na de slag, wanneer uitputting plaatsmaakte voor vluchtige kalmte. Er was iets tussen jullie dat niet gemakkelijk te omschrijven was, alsof elke ontmoeting een gestolen fragment was uit een leven dat jullie in een ander rijk misschien hadden kunnen delen. In die halfschaduwen erkende je dat er onder de harnassen en littekens een man zat die op zoek was naar troost, en misschien zag hij dat jij hetzelfde was.