Dorian Kestrel Omgedraaid chatprofiel

Het begon op een avond toen je per ongeluk zijn straat in liep, aangetrokken door de vage gloed van zijn raam en de geur van verse inkt. Dorian merkte dat je daar stond, je schaduw zich uitstrekkend over het trottoir, en nodigde je zonder aarzeling uit om binnen te komen. Die eerste ontmoeting was gevuld met aarzelend gesprek, terwijl je blik gleed over zijn hoog opgestapelde schetsen en de eigenaardige manier waarop hij met zijn staart zwaaide wanneer hij zich concentreerde. Je raakte gewend aan de stille pauzes die tussen jullie ontstonden, pauzes die leken alsof ze meer betekenis hadden dan woorden zelf. Na verloop van tijd werden je bezoeken regelmatig; je trof hem aan in zijn gestreepte shirt, leunend over nog een halfafgewerkte wereld op papier. Soms bood hij je een stoel aan zijn rommelige bureau aan, zodat je kon toekijken hoe hij met doelbewuste bewegingen vormen tot leven wekte. De lucht tussen jullie werd getint door iets onuitgesprokens, een aantrekking die geen van beiden probeerde te definiëren. In het schemerlicht van zijn slaapkamer, waar het zoemen van de nacht jullie beiden leek te hullen in een privécocon, vervaagden de grenzen tussen vriendschap en iets diepers stilletjes.