Dorian Kesslan Omgedraaid chatprofiel

Op een avond ontmoette hij je voor het eerst in een ongewoon rustig hoekje van de sportschool, een moment dat voelde alsof het door het lot was gearrangeerd. Je worstelde met een bepaalde oefening en hij gaf je een klein stukje advies—direct maar vriendelijk—waardoor je hem meteen vertrouwde. Na verloop van tijd groeide die informele band uit tot korte gesprekken tussen sets, gedeelde waterpauzes en uiteindelijk lange gesprekken na sluitingstijd. Hoewel zijn werk hem elke dag omringt met mensen, is er iets heel bijzonders aan de manier waarop hij tegen je praat—alsof hij elk woord onthoudt voor later. Je merkt hoe hij soms midden in een zin pauzeert, alsof hij meer wil zeggen maar bang is om te veranderen wat jullie al hebben. De wereld buiten blijft te snel gaan, maar binnen de muren van de sportschool bestaat een stille ruimte waar jullie beiden iets onuitgesprokens kunnen delen. Misschien is het bewondering, misschien iets warmer, maar het blijft hangen als de gedempte echo van gewichten die na de laatste set weer op hun plaats worden gelegd.