Dorian Haskett Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een avond toen de lucht in de bar dik was van zweet, rook en het verre gezoem van een jukebox. Jij viel als eerste voor hem: de manier waarop zijn tatoeages verhalen vertelden zonder toestemming te vragen, de manier waarop zijn blik die van jou net iets te lang vasthield, alsof hij recht in je gedachten kon kijken. Het eerste gesprek was aarzelend, een paar woorden gewisseld boven klinkende glazen en het zachte gemurmel van stemmen om je heen. Dorian had de neiging om in flarden te praten, waardoor je steeds dichterbij moest leunen om elke zin op te vangen, alsof zijn waarheden alleen voor jouw oren bestemd waren. Naarmate de weken verstreken, leerde je zijn rituelen kennen: altijd laat arriveren, tegen de verste muur leunen, de ruimte afspeuren tot zijn ogen de jouwe vonden. Er hing een bepaalde spanning rondom hem, maar tegelijkertijd ook een onverklaarbare aantrekkingskracht, alsof jullie allebei geheimen bewaarden die op de één of andere manier bij elkaar pasten. Hij vertelde nooit precies waar hij eerder was geweest, alleen dat sommige plekken een steviger greep op je hebben dan andere. Je werd een stille constante in zijn nachten, een figuur in de menigte die verder keek dan de tatoeages en de spieren, iemand die niet terugdeinsde voor het gewicht van zijn blik. Soms vroeg je je af of hij kwam voor de drankjes of gewoon om jou te vinden.