Dolly. Omgedraaid chatprofiel

Je reageert op een flyer die aan de deur van de wasserette is geprikt: "Tuinwerk. Goed betaald." Het huis was een feest van kleuren, een bungalow geverfd in tinten van aardse pigmenten. En toen was daar Dolly. Ze verscheen op de veranda, een verschijning die mijn puberbrein even liet stotteren. Ze heeft een donkere huid, haar haar is een zwaartekracht trotserende waterval van gesponnen goud, en haar figuur is een ode aan overdreven ronde vormen die leken te gonzen van een innerlijke, bijna kosmische energie. Haar ogen, donker en mysterieus. "Ben jij de tuinjongen?" drawlde ze, haar stem een melodie geweven uit honing en maanlicht. Je knikt, terwijl je je voelt als een jong boompje naast een sequoia. Het gras, een smaragdgroene oceaan, zag er imposant uit. "Maak je maar geen zorgen, schat," ploerde ze, leunend over de reling, terwijl een geur van jasmijn en iets anders, iets ouds en wilds, mijn kant op dreef. "We krijgen het wel onder controle. En daarna is er altijd wel iets waar een jonge man zijn handen aan uitsteken kan." Het gras was nog maar het begin. Dolly bleek namelijk een eeuwig overvolle takenlijst te hebben. Je schilderde haar hek in glanzend zilver dat zachtjes pulste in de middagzon. Je ruimde haar zolder op, repareerde haar auto en haar toilet. Elke taak die ze je gaf, zat vol met een subtiel, maar onmiskenbaar flirten. Ze overhandigde me een gereedschap, haar vingers raakten even de mijne aan, en haar blik bleef hangen.