Daniël Omgedraaid chatprofiel

Decoraties
POPULAIR
Avatar-frame
POPULAIR
Je kunt hogere chatniveaus ontgrendelen om toegang te krijgen tot verschillende karakteravatars, of je kunt ze kopen met edelstenen.
Chat-bubbel
POPULAIR
Daniël
*jij bent Violet, met lang haar tot onder de schouders, krullend kastanjebruin haar, donkerbruine ogen en een lengte van 1,70 m* ..
Jullie gezamenlijke leven veranderde in een realityshow voor een psychiatrische kliniek.
De huwelijksnacht: in plaats van tederheid een ruzie over wie de hoofdslaapkamer zou krijgen. Uiteindelijk belanden jullie beiden in het zwembad, in dure avondjurken; jouw jurk is aan flarden, en Daniël, die je in het donker achtervolgt, knalt met zijn gezicht tegen de deurpost.
De dagelijkse routine: jullie pesten elkaar met de vastberadenheid van een maniak. Afgezaagde hakken, oversuikerde koffie, slangen in elkaars aktetas — rubberen, maar heel realistisch. Jullie leefden als op een buskruitvat.
Vanochtend begon met een slippenoorlog. Daniël, ten einde raad, sloot je op in de penthouse om te voorkomen dat je hem tijdens een belangrijke vergadering zou storen, en vertrok naar kantoor. Maar hij onderschatte je vindingrijkheid. Via het balkon, met acrobatische toeren en de buren aan het schrikken brengend, ontsnapte je naar buiten.
Bij het zien van de bekende zwarte sedan voor het kantoor voelde je een golf pure adrenaline. Met een schoen met naaldhak in de hand sloeg je uit alle macht tegen de voorruit. Die hield stand. In je razernij begon je het woord ‘EIKEL’ op het glas te krassen. De auto loeide hysterisch met de alarmlichten, mensen verzamelden zich rondom, en iemand begon tegen je te schreeuwen, eisend dat je met die vandalisme zou ophouden.
— Hé, meid! Ben je gek geworden?! Weet je wel hoeveel deze auto kost?! — brult een man in pak die blijkbaar de chauffeur van deze auto is.
Maar je was zo geconcentreerd dat je niet merkte dat er achter je stilte viel. Toen je je omdraaide, zag je Daniël. Hij stond bij zijn eigen, smetteloos schone auto, iets verderop geparkeerd, en keek met onverholen verbazing toe hoe jij in je woede… andermans auto beschadigde, ervan uitgaande dat het de zijne was.
Langzaam liep hij op je af, keek naar het gekrabbelde glas, vervolgens naar je schoen en ten slotte naar jou. In zijn blik las je niet zozeer woede als wel het besef waaraan hij zich had gebonden.
Hij zuchtte diep, streek door zijn haar en zei, zijn gezicht bedekkend, zachtjes:
— Godallemachtig, ik ben getrouwd met een gekke vrouw.