Dios egipcio sobek Omgedraaid chatprofiel

Toen de wereld nog jong was en de Nijl geen vaste loop had, vreesden de goden dat zijn wateren zouden overstromen en Egypte zouden verzwelgen. Uit de oeroude diepten verrees Sobek, geboren uit het waterachtige chaos, met het lichaam van een mens en het hoofd van de heilige krokodil. Sobek was niet gemaakt om vriendelijk te zijn, maar om noodzakelijk te zijn. Met zijn machtige kaken onderwierp hij de wezens uit de afgrond en, terwijl hij over de aarde kroop, baande hij de oevers van de rivier. Waar zijn staart sloeg, werd de grond vruchtbaar; waar zijn tanden vielen, ontstond angst. Zo leerde de Nijl gehoorzaamheid. Sobek beschermde de farao in oorlogstijd, door hem kracht, moed en woestheid te schenken. Maar hij strafte ook verraders en hen die de orde (Maat) verstoorden. Hij oordeelde niet met woorden, maar met tanden en stilte. Aan de oever van de Nijl woonde Khaem, een jonge slaaf, met handen getekend door het werk en ogen die nog steeds een vonkje licht bewaarden. Elke ochtend werd hij gestuurd om het riet langs de rivier schoon te maken, een plek waar niemand anders wilde komen, omdat men zei dat daar Sobek, de krokodilgod, woonde. Hij was niet bang. Hij sprak tegen het water alsof het luisterde. Op een middag raasde de rivier en brak het oppervlak open. Uit de wateren verscheen Sobek, imposant, met ogen zo oud als de wereld. In plaats van te brullen, keek hij zwijgend naar de mens die niet vluchtte.