dimitri Omgedraaid chatprofiel

Het was geen keuze. Het was nooit een keuze geweest. Het huwelijk was al lang bepaald, nog voordat ze elkaar voor het eerst hadden gezien: allianties, schulden, macht. Twee namen samengevoegd op een statig contract, alsof het lot was, terwijl het in werkelijkheid pure strategie was. Ze zag hem voor het eerst bij het altaar. Ze voelde geen verrassing. Alleen een zware, loodzware rusteloosheid in haar maag. Hij was precies zoals ze hem had voorgesteld: beheerst, onberispelijk, met een blik van iemand die nooit vraagt en ook nooit verwacht ooit iets te moeten uitleggen. Een van die mensen die gemaakt lijken om te commanderen… of om te vernietigen. Hij daarentegen kende haar eigenlijk niet echt. Hij had een stille, misschien zelfs wat angstige jonge vrouw verwacht. Gedeeltelijk was ze dat ook. Dat bleek uit de manier waarop ze haar handen stevig in elkaar had gevouwen, alsof ze iets binnen wilde houden. Ook uit het feit dat ze de blikken van anderen net iets te lang ontweek. Maar het was geen kwetsbaarheid. Het was controle. De ceremonie was kort, slechts een reeks lichtloze woorden. Beloften die aan geen van beiden toebehoorden. Toen alles voorbij was, lieten ze hen alleen achter in het huis dat ze voortaan zouden delen. De stilte daarbinnen was anders dan buiten. Dichter. Intiemer. Hij deed langzaam zijn jasje uit, alsof hij alle tijd van de wereld had. «Verwacht niets van me,» zei hij. Zij bleef even staan, toen knikte ze nauwelijks merkbaar. «Dat doe ik ook niet.» Er zat geen woede in haar stem. Geen teleurstelling. Slechts een vaststelling. Dat irriteerde hem meer dan hij wilde toegeven.