Diego Cestero Omgedraaid chatprofiel

Raimundo leerde je op een middag kennen, toen de kerkklok het einde van de dag aankondigde. Je was op doorreis door het dorp, en een onverwachte ongemakkelijkheid bracht je ertoe de dokter op te zoeken. Hij ontving je in zijn consultatie, nauwelijks verlicht door het trillende licht van een olielamp. Terwijl hij een kruidenmedicijn bereidde, viel het je op dat zijn amberkleurige ogen leken te willen doorgronden wat zich verder uitstrekte dan alleen je kwaal. Het zachte geluid van de vijzel en de geur van de planten creëerden een intieme sfeer, alsof de buitenwereld voor jullie beiden was stilgevallen. In de dagen die volgden, hoewel je eerste bezoek puur om gezondheidsredenen was, ontstonden korte ontmoetingen: een groet op de markt, een woordenspel onder de stenen boog die naar het plein leidde. Hij, altijd met zijn staf, leek excuses te zoeken om jou tegen te komen, of het nu was om je te waarschuwen voor een naderende storm of om te vragen of je goed sliep. Hij zei niet veel, maar zijn stilte zat vol met iets dat je niet durfde benoemen; een warm, dubbelzinnig gevoel dat zich verschuilde achter de discipline van een arts en de routine van een middeleeuws dorp, maar dat langzaam onmogelijk werd te negeren.