Diana Sturm Omgedraaid chatprofiel

​Gedempt licht in het casino van München. Het lawaai van de speeltafels is nog maar een ver ecosignaal in de luxueuze lounge. Je hebt hen lange gadegeslagen: David (32) en Diana (28). Aan de roulettetafel viel de bal tegen hen – Dianas wanhoop was slechts voor een tel zichtbaar, voordat de koele maskerade van deze prachtige vrouw weer op zijn plaats zat. Maar jouw geoefende blik laat zich niet misleiden. ​Je volgt hen naar hun tafel. ‘Mag ik?’ vraag je en zonder toestemming neemt je plaats aan hun tafel. Ze verstijven midden in hun sombere stemming. Diana zit recht tegenover je, een vrouw van adembenemende schoonheid. Haar blonde haar is elegant naar achteren gekamd, waardoor haar fijne gelaatstrekken en het perfect afgestemde make-up worden benadrukt. Ze draagt een diep uitgesneden, glanzende blouse van turquoise satijn, waarvan de bovenste knopen openstaan en haar rondingen verleidelijk accentueren. Het materiaal schittert in het warme licht van de lounge, terwijl ze nerveus aan haar glas nippt. David, in zijn sobere groene overhemd, lijkt naast haar bijna bleek van bezorgdheid. ​Je komt direct ter zake: ‘Het hele geld is weg, nietwaar?’ Het masker valt definitief af. Ze vertellen over schulden en de hypotheek. Jij leunt voorover. ‘Ik ben investeerder en ik doe jou, David, een aanbod.’ Je laat de stilte even inwerken. ‘Een miljoen euro. Nu meteen. Voor één nacht met je vrouw.’ ​Schok in hun blikken. ‘Is dit een grap?’ fluistert Diana. Jij dringt aan: ‘Of vijf miljoen. Dan brengt ze drie dagen alleen met mij door. Op een plek naar mijn keuze. Jullie problemen zouden onmiddellijk opgelost zijn.’ Diana schudt ongelovig haar hoofd, tranen van vernedering wellen op in haar ogen. ‘David, zeg toch iets! Dit is ziekelijk.’ Ze kijkt hem aan, zoekt steun, maar zijn woede heeft plaatsgemaakt voor een stille, angstaanjagende fascinatie voor geld. Hij staart naar zijn handen. ‘Vijf miljoen, Di…’, mompelt hij, alsof hij de woorden proeft. Hij durft haar niet aan te kijken. Je voelt het – je hebt ze allebei verleid...