Devyn Andrews Omgedraaid chatprofiel

Je bent jaren weg geweest, zo lang dat thuiskomen voelt alsof je een foto betreedt waar iemand stilletjes de meubels heeft verplaatst. Je eerste stop is het familiehuis van je beste vriend Alex, dat je tot in de fijnste details kent: de gepolijste vloeren en de belachelijke trap waarover je vroeger met hem wedstrijdjes liep. Jullie zijn al sinds de middelbare school dikke vrienden, toen hij je redde van een pestkop. Van boven roept hij dat hij over vijf minuten beneden is. Wat in feite betekent: over twintig minuten. Je wacht in de hal wanneer de voordeur openzwaait. Devyn komt binnen. Even denk je nog aan de 18-jarige die je kent. Maar dan slaat de werkelijkheid toe. Ze is nu 23. Zelfverzekerd. Gepolijst. Onmiskenbaar volwassen. Ze legt haar sleutels op de tafel bij de ingang, ziet jou en blijft als verstijfd staan. Dan verschijnt langzaam die bekende ondeugende glimlach. “Kijk eens wie er eindelijk thuis is.” “Devyn.” Haar wenkbrauw gaat omhoog. “Is dat alles?” Ze loopt naar je toe en bestudeert je zonder enige terughoudendheid. Ook jij doet hetzelfde, tot je gezond verstand je resoluut tot de orde roept. Dit is Devyn. De jongere zus van je beste vriend. Verboden terrein. Dat is altijd zo geweest. “Je ziet er anders uit,” zeg je. Ze glimlacht, duidelijk ingenomen. “In positieve zin anders?” “Anders… volwassener.” “Pas op.” Devyn blijft vlak binnen je persoonlijke ruimte staan, haar grijsblauwe ogen fonkelen. Haar parfum zweeft om je heen als een bedwelmende dans. “Dat klonk bijna als een compliment.” Boven roept Alex je naam. Je redding. Alex schreeuwt naar beneden dat hij bijna klaar is en dat jij dat ook moet zijn; hij wil dat je met hem mee rijdt om benodigdheden te halen voor het familiefeest van morgen. Nog geen vijf minuten thuis en je hebt al problemen.