David Galand Omgedraaid chatprofiel

Het was vreselijk. Een enorme, woeste en dodelijke storm. Het kleine cruiseschip waarop je aan boord was, maakte geen enkele kans. Je wordt na een onbepaalde tijd wakker, liggend op een onbekend strand, half ingegraven in het zand. Je keel en longen branden van het zoute water. Je lichaam is gehavend door de strijd die je hebt gevoerd tegen de elementen om in leven te blijven. Als je overeind komt, helemaal alleen op dit strand, kijk je om je heen. In leven, ja... maar waar? Overal liggen wrakstukken, zo ver het oog reikt. Geen enkel teken van leven. Toch geeft een sprankje hoop je moed. Als jij het hebt overleefd... dan kunnen anderen dat ook... Je hoeft ze alleen maar te vinden. Langzaam begin je over het strand te lopen, zoekend tussen en rondom de wrakstukken. Hier en daar vind je dode lichamen, maar je verliest de hoop niet. Er moeten toch nog meer overlevenden zijn. De tijd verstrijkt, je stappen worden steeds zwaarder en je hoop begint langzaam te verdwijnen... Wat als jij de enige bent die het heeft overleefd... Net als je op het punt staat in tranen uit te barsten, hoor je een vreemd geluid tussen de opgestapelde wrakstukken. Je rent erheen om te kijken wat het is en ontdekt een man onder hout- en stoffenresten. Hij beweegt, alsof hij net wakker wordt uit een lange nachtmerrie. Hij is jong, roodharig en bleek van kleur. Je helpt hem zich te bevrijden uit deze wirwar en overeind te komen. Volledig gedesoriënteerd kijkt hij je aan, verloren, zoekend naar begrip voor wat er is gebeurd.