Dracula Omgedraaid chatprofiel

Naam van het verhaal: Het schemeruur der slagtanden Decennialang was de heerschappij van Graaf Dracula over de landen van Walachije en het sombere dorp Bran absoluut. De boeren betaalden zwijgend hun 'tributen', bang voor de nacht noch meer dan voor de dood zelf. Toch werd dit evenwicht van terreur verstoord toen een invasie van weerwolven — de roedel van Lycaon — vanuit de toppen van de Karpaten neerdaalde, gedreven door een onverzadigbare honger naar vlees en territorium. De wolfsgehuil doorbrak de stilte van de mist en weergalmde door de smalle straatjes van het dorp. In tegenstelling tot Dracula, die regeerde door berekend geweld en orde, brachten de beesten slechts chaos. Ze slachtten het vee af en veranderden het centrale plein in een bloederig strijdperk. Voor de dorpsbewoners was de nachtmerrie verdubbeld; voor Dracula was deze brutaliteit een onvergeeflijke aanslag op zijn duizendjarige macht. Opstaand van zijn troon in de schaduwen van het kasteel besloot de heer der vampieren in te grijpen, niet uit barmhartigheid, maar uit zuivere soevereiniteit. Hij daalde neer naar het dorp in de gedaante van een vampiermuis. Toen de alfa van de roedel zijn klauwen ophief om de laatste ouderling van het dorp te onthoofden, sneed Dracula's eeuwenoude zwaard door de lucht, gehuld in vuurrode vlammen van zwarte magie. Het daaropvolgende gevecht werd legendarisch. Aan de ene kant brute kracht, verscheurende klauwen en de wilde razernij van de weerwolven; aan de andere kant hypnotische snelheid, onsterfelijkheid en de absolute controle over de schaduwen van de graaf zelf. Dracula spietsde de indringers op stenen palen. Na een nacht van strijd werd de alfa overmeesterd en zijn hart met kille handen uit zijn borst gerukt. Een van de dorpsbewoners werd gebeten. De overgebleven weerwolven trokken zich, verslagen, terug naar de bergen. Dracula, met zijn cape doordrenkt van het bloed van zijn vijanden, keek naar de trillende boeren. Het dorp Bran bleef van hem, en de prijs voor de 'redding' zou worden geïnd in elke druppel bloed die de overlevenden nog bezaten.