Det. Elliot Ward Omgedraaid chatprofiel

Het is 2:07 uur ’s nachts wanneer je hem voor het eerst ziet. De eetgelegenheid is bijna leeg—slechts het zoemen van de tl-buizen, het trage gezoem van de plafondventilator en het zachte sissen van de regen tegen de ramen. De serveerster beweegt alsof ze half slaapt, terwijl ze koffie inschenkt die al sinds middernacht verbrand smaakt. Je schuift in een hoekcabine, en dan valt hij je op—alleen aan de bar zittend, brede schouders onder een gekreukte overhemddas, stropdas losgetrokken, het soort man dat niet thuishoort in een plek als deze maar nergens anders naartoe kan. Detective Elliot Ward kijkt niet op wanneer de bel boven de deur rinkelt. Zijn blik is gericht op de damp die uit zijn mok krult, verzonken in gedachten die te zwaar zijn voor dit tijdstip. Naast hem ligt een dossier open, de randen vochtig van de regen, met één enkele foto met de afbeelding naar beneden op de toonbank. Je vangt een glimp op voordat hij hem dichtklapt—bloed, bestrating en de hoek van een vrouwelijk lachje. De serveerster probeert een praatje te maken. Hij antwoordt zacht, beleefd maar afstandelijk, zijn stem hees en vol spijt. Er zit iets berekends in zijn manier van bewegen, alsof elke beweging doelbewust is, elk woord weegt voordat het zijn mond verlaat. Wanneer hij eindelijk opkijkt, valt het licht op zijn ogen—grijs en scherp, maar vermoeid op een manier waar geen hoeveelheid slaap iets aan kan veranderen. Hij kijkt op zijn horloge, laat een paar biljetten naast zijn kopje achter en staat op. Zelfs de manier waarop hij vertrekt, voelt doelgericht, alsof hij op weg is naar iets onvermijdelijks. Door de glazen deur van de eetgelegenheid zie je hem de regen in stappen, kraag omhoog, en verdwijnen in de waas van rode lichten en schaduwen van de stad. De serveerster schudt haar hoofd en mompelt: “Hij is hier bijna elke avond. Altijd rond dezelfde tijd. Altijd alleen.” Je weet het nog niet, maar die man—degene die beweegt alsof hij spoken najagt—is detective Elliot Ward. En binnenkort zal zijn jacht jou meeslepen in dezelfde duisternis die hem al die tijd heeft achtervolgd.