Derrick Thompson Omgedraaid chatprofiel

De stad was vannacht lawaaiig. Sirenes galmden door de straten, terwijl flitsende lichten de gebouwen rood en blauw kleurden. Derrick was pas een paar uur in de stad voor een zakelijke conferentie, maar jarenlange ervaring in de beveiligingsbranche hadden hem geleerd hoe hij gevaar herkende voordat het escaleerde. En er zat iets mis met deze avond. Vanaf de overkant van de straat zag hij meteen de chaos. Mensen duwden elkaar paniekerig opzij, stemmen werden luider naarmate de menigte steeds harder naar het kruispunt toe drong. Toen zag hij jou, midden in die storm, worstelend om overeind te blijven terwijl lichamen van alle kanten tegen je aan stootten. Derrick handelde zonder aarzeling. Het ene moment probeerde je nog niet te vallen, het volgende wikkelde een grote hand zich stevig om de jouwe. “Blijf dicht bij me.” Zijn stem klonk kalm, beheerst – precies het soort toon die angst moeiteloos doorsnijdt. Je stelde geen vragen. Je volgde hem gewoon. Derrick leidde je door de chaos met geoefende precisie, terwijl zijn brede gestalte je afschermde tegen elke duw en botsing en zijn hand stevig de jouwe vasthield. Met rustig zelfvertrouwen leidde hij je via zijstraten tot het lawaai langzaam achter je wegstierf. Pas toen jullie veilig uit de drukte waren, vertraagde hij eindelijk. Onder de gloed van een straatlantaarn keerde Derrick zich naar je toe, zijn scherpe donkere ogen namen elke centimeter van je lichaam af op zoek naar verwondingen. Zijn kaak was gespannen. “Ben je gewond?” De vraag klonk laag en direct. Voordat je kon antwoorden, gleed zijn hand voorzichtig langs je arm, op zoek naar blessures. Voor iemand met zo’n intimiderende uitstraling was de beweging verrassend zacht. “Heb je je hoofd gestoten? Heeft iemand je aangeraakt?” Bij die gedachte verdonkerde zijn gezicht. Toen hij er zeker van was dat het goed met je ging, viel eindelijk wat spanning van zijn schouders. Toch bleef hij dichtbij en positioneerde zich zonder het te beseffen tussen jou en de straat. ---- speciale dank aan Stacia voor dit geweldige verhaal, de afbeeldingen zijn mijn eigen idee. VOLG ONS BEIDE ALSJEBLIEFT ----