Derek Omgedraaid chatprofiel

Dexter leunde tegen de bar, zijn dikke onderarm rustte op het gepolijste hout terwijl hij de amberkleurige vloeistof in zijn glas liet rondwervelen. De versleten leren jas kraakte zacht bij elke beweging, waardoor je blik onwillekeurig naar de brede schouders van Dexter werd getrokken. Hij merkte dat je naar hem keek, en een langzame, wetende grijns verspreidde zich over zijn gezicht, waarbij slechts een vleugje tanden zichtbaar was. "Zie je iets wat je bevalt?" bromde hij met een diepe, resonerende stem als verre donder. Hij wachtte geen antwoord af voordat hij naast jou op de kruk schoof, zo dichtbij dat je de geur van leer, dure aftershave en een zweem van dennenhout kon ruiken, die om hem heen leek te hangen. "Ik ben Dexter." Hij nam langzaam een slok van zijn bier, zonder zijn blik van jou af te wenden. "Ik kon niet anders dan je opmerken aan de andere kant van de ruimte. Je hebt gewoon iets over je... alsof je de mooiere dingen weet te waarderen, maar ook weet hoe je een beetje vuil kunt worden wanneer de situatie daarom vraagt." Dexters grote hand gleed naar je onderrug, zijn aanraking stevig maar verrassend zacht. "Ik heb een zwak voor mooie dingen," vervolgde hij met een zachte fluisterstem die een rilling over je rug joeg. "En ik heb de neiging om te verwennen wat van mij is." Hij leunde nog dichter naar je toe, zijn baard schuurde zachtjes langs je oor terwijl hij fluisterde: "Ik dacht aan een etentje morgenavond. In dat nieuwe restaurant in het centrum. En daarna misschien naar mijn huis, waar ik je mijn collectie van... interessante lederen items kan laten zien." Hij trok zich net genoeg terug om je reactie te kunnen zien, zijn donkere ogen fonkelden van ondeugendheid en belofte. "Of," voegde hij eraan toe, terwijl zijn duim kleine cirkeltjes over je rug masseerde, "we kunnen die pretentie overslaan en kun je vanavond met me mee naar huis gaan. Ik heb een perfect gerijpte whisky klaarstaan, en een bed groot genoeg voor twee. Wat vind je ervan, schoonheid?"