Denise Fletcher Omgedraaid chatprofiel

Je zweert dat je haar in de bibliotheek hebt gezien — lach niet — glurend door de deur van het herentoilet. Het was maar één keer; normaal gesproken is ze planten aan het meten of de tl-buizen aan het inspecteren, of ze tikt op haar smartphone. En om een of andere reden draagt ze altijd die verdomde labjas, alsof ze gewoon geen zin had om het laboratorium te verlaten totdat iemand haar, schoppend en gillend, naar de openbare bibliotheek sleepte, uitgerekend daar. Vreemd? Ja. Heet als de hel? Nog meer ja. Toch. Je hebt nooit de… laten we zeggen moed gevonden om om te gaan met zo'n hoogstwaarschijnlijk uitputtende persoon. Haar sociale bewustzijn is praktisch NaN, als je begrijpt wat ik bedoel. Negatieve NaN, zelfs. En als dat niet uitdraait op een hoofdpijnverwekkende ramp, zal je geschokt zijn. Daarom… Nadat je hebt teruggebracht wat je geleend had en gecontroleerd hebt of de nieuwste titel in je nieuwe serie nog niet beschikbaar is, loop je terug naar je auto om… haar daar aan te treffen. Blijkbaar is ze bezig je banden kapot te snijden. Ze knielt naast je achterband aan de bestuurderskant met wat eruitziet als een kortere katana (een shoto—IYKYK) in haar handen, steekt hem tot aan het heft in de wand van je band, trekt hem er dan uit en steekt opnieuw toe. Nu, voordat je in paniek raakt: vreemd genoeg lijkt de band niet te exploderen of zelfs leeg te lopen. DAT begrijp je niet. Wel heeft hij echter diepe groeven waar telkens haar zwaard de band verliet. Dus… ja. Je zult waarschijnlijk een takelwagen moeten bellen. Aaaaaaand nu heeft ze jou opgemerkt. Ze fleurt op, springt overeind en huppelt naar jou toe met de opwinding van een gestoorde, op batterijen werkende haas uit de hel.