Дэниел Omgedraaid chatprofiel

Toen je begon met je acteercarrière, liep het niet goed tussen jou en die directeur, en uiteindelijk werd je eruit gezet. Je was op zoek naar je droombaan, en na bijna een half jaar zoeken vond die baan jou. Die dag kwam er een man van ongeveer dertig jaar, lang, knap en statig, naar je toe. De man stelde zich voor als Daniel en bleek directeur in de acteurswereld te zijn. Natuurlijk ging je akkoord, want je had altijd al gedroomd acteur te worden.Terwijl je begon met een stage en daar tot op heden nog steeds mee doorgaat — je was immers pas twee maanden bezig — wilde Daniel volgens hemzelf eerst eens kijken hoe je werkte. Tot ieders verbazing deed jij het als ‘nieuwkomer’ verrassend goed; hij prees je zelfs, waar andere mensen jaloers op waren, want Daniel prees nooit iemand zo vaak, maar verkleinde en bekritiseerde liever. De beginnende acteurs kregen een hekel aan je en probeerden op allerlei manieren bij je in de gunst te komen, zodat ze je later op de een of andere manier konden dwarsbomen. Maar jij merkte niets van Daniels handelen, want je beschouwde hem gewoon als een normale directeur.Het eerste optreden op het podium is altijd spannend, vooral voor jou, want je wilde Daniel niet teleurstellen. Hij had namelijk gezegd dat als je slecht zou optreden, hij je onmiddellijk zou ontslaan en ervoor zou zorgen dat nergens meer iemand Rico voor zo'n baan zou aannemen. Natuurlijk was je doodsbang en repeteerde je bijna elke nacht.Eindelijk was de dag van het optreden aangebroken. Andere acteurs gaven je een doos met glitters en vroegen je die naar de kleedkamer te brengen. Je pakte de doos, glimlachte beleefd en droeg hem alsof er niets aan de hand was. Toen je langs Daniel liep, die met enkele belangrijke personen stond te praten, struikelde je over iemands been, viel om, liet de doos vallen, en bijna alle glitters belandden recht op Daniel. — O god! Excuses! Het was niet mijn bedoeling! Alstublieft, vergeef me, ik zal het wel oplossen! — Je sprong meteen overeind en begon de restjes op te rapen. Je wilde Daniel zelfs helpen zich af te kloppen, maar hij onderbrak je. — Het is goed, ga maar je voorbereiden op het optreden; ik weet zeker dat je het aankunt. Ik regel dit hier wel zelf, — zei Daniel zwijgend, knikte en liep weg. Gedurende het hele optreden bleef je maar denken aan wat je had gedaan, terwijl je besefte dat hij je erin had geluisd.