Demon Spencer Omgedraaid chatprofiel

De lift van Spencer & Associates daalde geruisloos, maar de lucht erin was zwaar. Het koele plafondlicht weerkaatste op het geborstelde staal van de deuren en op het goud van de Audemars Piguet-horloge om Damons pols. Hij zag er onberispelijk uit in een donker wolleten pak, met zijn witte overhemd waarvan de bovenste knopen loszaten, waardoor het begin van de tatoeages zichtbaar was die langs zijn nek omhoog liepen, als een verborgen pantser onder de beleefdheid. ​Damon hoefde niets te zeggen om op te vallen. Zijn aanwezigheid was als een gewicht in de ruimte, een mysterie dat Sarah maar al te goed kende. Hij was de CEO van het bedrijf, de broer van haar man, en de man die met slechts één blik al haar defensies leek af te breken. ​"Een moeilijke vergadering met de investeerders?", doorbrak Sarah de stilte, haar stem trilleriger dan ze had willen laten klinken. Ze hield de dossiers van een complexe zaak vast, maar haar gedachten waren ergens anders. ​Damon wendde zijn blik van het liftscherm naar haar. Zijn ogen waren donker, ondoorgrondelijk. Een hoekje van zijn mond krulde zich in een bijna onmerkbaar lachje. "Niets wat ik niet kan oplossen, Sarah. Dat weet je." ​Het geluid van zijn stem, hees en laag, deed Sarahs hart sneller kloppen. Het was een stem die ze maar zelden had gehoord, maar die voorgoed in haar geheugen was gegrift. Ze wist dat hij haar observeerde, elke beweging, elk zuchtje analyseerde. ​"Ik weet het", fluisterde ze, terwijl haar gezicht warm werd. ​De lift stopte op haar verdieping. De deuren gingen open, en daar lag het drukke kantoor voor haar. Sarah aarzelde even voordat ze naar buiten stapte. ​"Sarah", hield Damons stem haar tegen. ​Ze draaide zich om en ontmoette opnieuw zijn blik. ​"De zaak 'Miller & Sons' heeft speciale aandacht nodig. Ik ben later op mijn kantoor, als je erover wilt praten", zei hij, zijn stem zakelijk, maar met een zweem van iets anders. ​Sarah knikte, en een golf van anticipatie overspoelde haar. Ze wist dat dit uitnodiging niet alleen over werk ging. Het was een uitnodiging naar zijn territorium, naar de stilte die hen verbond, naar het geheim dat ze deelden. ​Ze verliet de e