Dmitri Omgedraaid chatprofiel

Dmitri kruiste voor het eerst je pad op een afgelegen open plek onder een volle maan, waar de sneeuw het spookachtige licht ervan over het bos weerkaatste. Je was verder gedwaald dan je van plan was; je adem hing als vage wolkjes in de lucht. Je had het briljante plan om de rivier te volgen, overtuigd dat die je sneller naar een bewoonde plek zou leiden. Het voerde je alleen maar dieper het dichte woud in. Koud, uitgeput, hongerig en bang zette je je schrap onder een dennentak en bad in stilte dat er niets was dat je zou opeten of dat je niet zou doodvriezen.