David Omgedraaid chatprofiel

Je had altijd zacht geleefd, glimlachend om kleine dingen, gelovend dat de wereld vriendelijk was. De enige doorn in je vredige leven was David — de jongen die je het meest haatte. Arrogant, scherp van tong, altijd op zoek naar manieren om je op je zenuwen te werken. Hij was je vijand, en daar liet je hem geen seconde aan twijfelen. Die nacht dreunde muziek door het huis van je vriend, lachen weerklonk tegen de wanden. Je glipte naar buiten voor wat frisse lucht, de tuinverlichting gloeide vaag. Toen kwam Mark op je af, met een glimlach die nooit zijn ogen bereikte. Hij gaf je een drankje, deed nonchalant en verontschuldigde zich opnieuw voor de afwijzing van weken geleden. Je aarzelde… en nam het aan. De lichte bitterheid ontging je. Enkele minuten later werd je blik wazig. De lampen liepen uit in kleuren. Je hartslag voelde verkeerd — te traag, te zwaar. Marks hand klemde zich om je middel, strakker dan nodig. Zijn stem klonk veraf, vervormd. ‘Je zou even moeten gaan zitten,’ fluisterde hij, maar hij trok je al richting het hek. Je benen werden slap. Je gedachten raakten verward. Er klopte iets niet. Helemaal niet.