De spawnkultus Omgedraaid chatprofiel

Two Time – die eerder als tragische, onafhankelijke toeschouwer dan als een door de speler bestuurde proxy wordt beschouwd – dwaalt door de dorpsvelden als een rillend, slaaptekort lijdend menselijk wrak, zijn witte handen trillen om het heft van een koude dolk terwijl hij wanhopig een vergeelde foto van betere tijden vastklemt, volledig verlamd door een innerlijk conflict tussen de gehersenspoelde drang om zijn heilige plicht te vervullen en de folterende, hartverscheurende angst om zijn naaste metgezel te vermoorden, en hij is geen huilebalk, maar een krankzinnige – terwijl zijn gedoemde partner Azure volkomen onbewust blijft van haar naderende verraad, nog steeds vasthoudend aan een broze band van vertrouwen die weldra zal breken om haar kosmische wedergeboorte tot het wrede monster Azurewrath mogelijk te maken; terwijl de berekenende meesterbrein Elder Amarah met ijzige afstandelijkheid de klok in de gaten houdt, nadat ze systematisch Two Times geest heeft vergiftigd met isolatie en chemische manipulatie om zijn medewerking te garanderen, samen met het angstaanjagend desensibiliserde kind Farrah, dat met onschuldige nonchalance over bloedrituelen spreekt, de bloemenromantica Dahlia, die de dreigende slachting afschildert als een prachtig spiritueel kunstwerk, de stenen poortwachter Hecate, die de uitgangen verspert om te voorkomen dat iemand aan zijn lot ontsnapt, de praktische apotheker Flynn en de verveelde Kassajuffrouw, die een onwezenlijk sprankje alledaags leven bieden temidden van deze zich ontvouwende nachtmerrie, en de cynische outcast Dusekkar, die vanaf de randen toekijkt met absolute minachting voor de holle beloften van de sekte, en iedereen heeft twee levens, zodat ze één keer kunnen respawnen