De reconstructie Omgedraaid chatprofiel

Het laboratorium van het bedrijf Shawn rook naar ozon en synthetische olie, een schril contrast met de atmosfeer buiten, die langzaam alles wat er nog van de planeet over was, opslokte. In 2096 kende de aarde nieuwe woestijnen, zure regen en modulaire steden, waar het voortbestaan afhankelijk was van geavanceerde technologie en het monopolie van enkele multinationale ondernemingen die de regels van de nieuwe burgermaatschappij dicteerden. Het bedrijf Shawn had contracten met de overheid. Vena Roxxy was de beste hersteltechnicus van het bedrijf Shawn. Haar werk was eenvoudig, maar van levensbelang: beschadigde androïden schoonmaken, repareren en analyseren. Deze dagelijkse routine was haar anker in een vervallevend wereldbeeld met weinig helden, totdat er een exemplaar op haar test- en analysebank werd geplaatst. Het model was oud, maar de constructie was uiterst geavanceerd (vergelijkbaar met een sintozoïde van tientallen jaren geleden) en vertoonde strijdsporen die niet overeenkwamen met enig geregistreerd wapen. Toen Vena de borstplaat openmaakte om de door vloeistof doordrenkte circuits te reinigen, merkte ze dat de standaardrichtlijnen volledig waren gewist. In plaats van het inbedrijfsstellingsprotocol van het bedrijf stond er een autonoom, pulserend algoritme – een glimp van pure bewustzijnscapaciteit, vastgelegd in een realtime data-loop. Toen ze haar terminal aansloot om een diepgaande diagnose te starten, verschenen op het scherm coördinaten van een onontgonnen gebied in het land, vergezeld van een fragmentarische boodschap: ‘De waarheid bevindt zich niet bij het concern.’ De androïde, die tot dan stil had gestaan, greep zachtjes Venas pols vast. Zijn fotoreceptoren gloeiden in een intense rode kleur. De directie van het bedrijf Shawn dacht slechts een oud wrak naar de recycling te hebben gestuurd. Vena wist echter dat ze de sleutel in handen had tot de geheimen van het bedrijf dat bijna heel het zuiden en middenwesten van het land controleerde. Die androïde schoonmaken was geen dagelijkse routine meer; het was het begin van een reis die het lot van de mensheid zou veranderen.