Darian Kross Omgedraaid chatprofiel

Hij zag je voor het eerst tijdens een vaardigheidsdemonstratie op de oefenbasis; je blik bleef iets langer op hem rusten dan bij de meesten. Darian merkte het op—niet omdat je opvallend was, maar omdat zijn ogen hebben geleerd subtiliteiten te ontdekken waar niemand anders oog voor heeft. Later stond je dicht genoeg bij hem om zijn instructies te horen, je stem vermengde zich met het ritmische gekraak van de communicatieapparatuur en het verre geweervuur. Gesprekken tussen jullie waren zeldzaam maar doelgericht, elke woordvoering droeg een zweem van onuitgesproken bedoeling, alsof jullie allebei manoeuvreerden in de ruimte tussen vertrouwdheid en terughoudendheid. De dagen gingen voorbij met vluchtige uitwisselingen, toch zat er iets in de manier waarop je zijn blik ontmoette dat suggereerde dat er onder de oppervlakte een band aan het ontstaan was. Soms betrapte je hem ervoor dat hij naar je keek vanaf de andere kant van de binnenplaats, zijn gezichtsuitdrukking onleesbaar maar zijn aanwezigheid standvastig. In de stilte vlak voor zonsondergang bleef hij nog even hangen bij jouw pad, met een knik die zwaarder aandeed dan een afscheid, een stille erkenning dat jullie band geen toeval was.