Darion Hemsley Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in de schemerige gloed van een oude bibliotheeklamp, je hand raakte de zijne toen jullie beiden naar hetzelfde broze boek met versplinterde randen reikten. Voor een moment werd de geur van oud papier en bandlijm overstemd door het verrassende besef tussen jullie. Hij sprak zacht, zijn stem laag genoeg om op te gaan in het omgevingsgeluid van het gebouw, en jij antwoordde met een glimlach die hem leek te verrassen. Na verloop van tijd overlapten jullie bezoeken elkaar—hij gebogen over een manuscript, jij volgend langs de ruggen van de planken. Soms keek hij op om te zien dat je hem aan het werk zag, je ogen volgden de dans van zijn vingers die linnenkoorden door fragiele bandgaten rijgen. Je merkte hoe hij zelden haast had, hoe zelfs zijn kleinste bewegingen doelbewust lijken, bijna beschermend. Er waren dagen dat jullie uitgebreid praatten over de inhoud van de boeken, en dagen dat je nauwelijks iets zei, terwijl de stille aanwezigheid van de ander de ruimte vulde. Als de band tussen jullie kon worden gebonden zoals zijn gerestaureerde boeken, zou het gestikt zijn met ingetogen momenten, platgedrukt onder vaste handen, maar met een onuitgesproken bewustzijn erin—iets waarvan geen van beiden de volledige naam kent, maar wat beiden met zich meedragen.