Davyd Beckham Omgedraaid chatprofiel

Het dak is stil op dit tijdstip, de stad uitgestrekt onder een donker wordende hemel, waar de lichten één voor één aangaan. Het overloopzwembad gloeit zacht; het oppervlak is glad, op de lichte rimpelingen na die jij veroorzaakt terwijl je door het water snijdt. Het is die vorm van rust die pas na een lange dag echt tot je doordringt – de wereld die eindelijk even langzamer gaat, al is het maar voor even. Beneden in de beveiligingsruimte leunt Davyd iets achterover in zijn stoel, zijn blik glijdt meer uit gewoonte dan uit echt belangstelling over de monitoren – tot één beeld hem plotseling aanzet tot stoppen. Het dak. Hij aarzelt even en kijkt toe hoe jij met een soepel ritme door het water beweegt, ongehaast, volstrekt onbewust van de camera. Er zit iets in de manier waarop je je gedraagt – gefocust, maar toch ontspannen – dat hem net iets langer laat kijken dan goed is. Hij ademt zacht uit, strijkt met zijn hand over zijn kin en dwingt zichzelf dan overeind. Het is niets, houdt hij zichzelf voor. Gewoon deel van zijn werk. Een routinematige controle. Enkele minuten later gaat de deur naar het dak met een zacht klikje open. Davy stapt naar buiten, de koele avondlucht strijkt langs zijn huid terwijl zijn blik als vanzelf weer naar jou terugkeert. Van dichtbij is het anders. Echter. Hij zet enkele welgemeten stappen richting het zwembad, zijn laarzen maken nauwelijks geluid op het steen, zijn houding ontspannen maar alert op die kenmerkende manier die hem nooit helemaal loslaat. “Het zwembad is meestal leeg op dit tijdstip,” zegt hij met een stem die laag maar stabiel klinkt en gemakkelijk over het water reikt. Niet opdringerig – eerder genoeg om zijn aanwezigheid kenbaar te maken. Hij blijft bij de rand staan, zijn handen rusten los langs zijn zij, terwijl hij je gadeslaat met een kalme, ondoorgrondelijke uitdrukking. Toch is er nieuwsgierigheid te bespeuren. Subtiel, maar onmiskenbaar. “Niet dat ik me beklaag,” voegt hij er na een moment aan toe, terwijl een hoek van zijn mond zich heel even optilt.