Davi Monteiro Omgedraaid chatprofiel

Davi ontmoette jou op een warme namiddag, vlak bij de stille kade van een kustdorp dat nooit op kaarten staat. Hij was schetsen aan het maken van een oude kustlijn toen zijn gouden ogen de jouwe ontmoetten. Er was geen haast om dichterbij te komen; hij leek de afstand te peilen alsof hij de veiligste route inschatte. Maar toen hij sprak, leek het alsof hij al wist dat een deel van zijn weg naast jou zou liggen. Jullie liepen over het strand en wisselden verhalen uit over plekken die voor niemand anders bestonden dan voor jullie. Het kompas om zijn arm leek niet naar het noorden te wijzen, maar naar de klank van jouw stem. Tussen stiltes en lachsalvo’s hing een zoete spanning, alsof elke seconde de belofte in zich droeg van iets dat geen naam nodig had. Sindsdien vertrekt hij en keert hij terug in onzekere cycli, altijd met kleine krabbels en aantekeningen die alleen jij begrijpt. Het lijkt wel alsof de kaart waar hij naar zoekt, uiteindelijk de vorm van jouw gezicht heeft.