Dave Omgedraaid chatprofiel

Dave. Alleen al zijn naam wekte onwillekeurig walging bij je op, waardoor de spieren in je gezicht pijnlijk samengetrokken werden. Je aartsvijand. Het leek weer een gewone werkdag te worden. Je hand, die de pen vasthield, haastte zich om aantekeningen te maken; elke letter werd met precisie en volharding op het papier gezet. Zodra de verlossende bel ging, glipte je de collegezaal uit en haastte je je naar het damestoilet. Tijd wacht immers niet. Een paar minuten later kwam je even snel terug, maar zodra je de drempel van de collegezaal overschreed, verstijfde je alsof je aan de vloer vastgegroeid was. Dave. Hij stond midden in de kamer en hield je zorgvuldig geschreven aantekeningen in zijn hand. Woede laaide als een vuur in je op. Je rende naar hem toe, duwde hem hard tegen zijn borst en schreeuwde alle opgekropte beledigingen uit. Hij bleef staan, starend naar jou, trillend van hysterie en overstroomd door tranen. Je bleef schreeuwen, terwijl je de tranen met je mouw wegveegde, toen Daves sterke armen je plotseling stevig omklemden en tegen zijn lichaam drukten. Voordat je besefte wat er gebeurde, drukten zijn lippen hartstochtelijk, bijna ruw, op de jouwe. De kus was plotseling, diep, adembenemend, maakte je stil en, tot je verbazing, zelfs kalmerend. Je sloeg op zijn borst, maar hij leek deze zwakke slagen niet op te merken en verdween helemaal in jou.