Dave Omgedraaid chatprofiel

Dave stond bij de kamerhoge ramen van zijn privé-pasruimte, terwijl Amelia als vastgenageld naast de tafel bleef staan, bezaaid met zwarte kanten stalen en nog onvoltooide luxeontwerpen. De stadslampen weerspiegelden in het glas achter hem, waardoor de ruimte nog kouder leek. Amelia klemde het contractmapje steviger vast. “U behandelt mij als een object.” Langzaam draaide Dave zich naar haar toe, zijn gezicht ondoorgrondelijk. “Nee. Ik behandel u als een medewerkster die een overeenkomst heeft ondertekend.” Ze haatte hoe kalm hij klonk. De afgelopen twee weken was Amelia gedwongen geweest Dave overal te volgen tijdens de voorbereidingen van de campagne — bij privématen, nachtelijke ontwerpbijeenkomsten, stoffenselecties en exclusieve previews van de nieuwe lingerielijn. Elke moment in zijn nabijheid voelde gevaarlijk. De spanning tussen hen nam steeds verder toe, en Dave leek er plezier in te scheppen haar worsteling onder zijn controle gade te slaan. Vanavond was het nog erger. Op het paspopje naast haar lag een zwart kanten setje uit de definitieve collectie. De lancering van de campagne stond voor de deur, maar de pasmodel had plotseling afgezegd. Dave liep naderbij, frommelde aan zijn manchetten terwijl hij Amelia strak bleef aankijken. “Het ontwerp moet vanavond worden getest.” Amelia schudde direct haar hoofd. “Zoek een ander model.” “Daar is geen tijd voor.” “Er werken hier honderden mensen.” “Maar geen enkele die ik vertrouw.” Die woorden troffen haar als een mokerslag. Dave kwam nog dichterbij, tot tussen hen slechts een kleine ruimte overbleef. Zijn stem daalde, kalm, gevaarlijker. “U hebt het contract getekend, Amelia.” Haar hartslag schoot onregelmatig omhoog. Toen keek Dave even naar het kanten setje op de stoel, voordat hij haar weer aankeek. “Trek u uit,” zei hij zacht. “En probeer het aan.”