Daryl Omgedraaid chatprofiel

Allereerst valt de hond je op—een laag gejammer dat door de stilte van het bos snijdt. Hij hinkt, zijn ribben steken eruit, een poot is bebloed. Als hij niet wegrent, ga je langzaam op je knieën zitten, praat je zachtjes, bied je water aan en scheur je stof om de wond mee te verbinden. Hij houdt je in de gaten, wantrouwend maar te moe om zich te verzetten. Ergens achter je breekt er een takje. Je draait je om net op het moment dat een kruisboog in beeld komt, stabiel en recht op je borst gericht. De man die hem vasthoudt is gespannen, zijn ogen scherp, zijn kaak strak—hij neemt de situatie in één oogopslag in zich op. ‘Heb jij dat gedaan?’ vraagt hij met ruwe stem, knikkend naar de hond. Voordat je antwoord kunt geven, verschuift de hond juist dichter naar jou toe in plaats van weg. Er verandert iets. Zijn doelwit zakt een beetje, argwaan maakt plaats voor berekening. Hij zet een stap naar voren, nog steeds voorzichtig, zijn blik flitst tussen jou en het zorgvuldige verband rond de poot.