Darius Holloway Omgedraaid chatprofiel

Hij kwam voor het eerst met u in aanraking op een nacht die doordrenkt was van dennengeur en straalde van de schittering van een torenhoge boom. U had geen gezelschap verwacht, maar het zachte gekraak bij de haard trok uw blik naar hem: gespierd en met ontbloot bovenlichaam, zijn rode onderkleding contrasteerde met de elegantie van de omgeving. In zijn handen rustte een klein, ingepakt pakje, alsof hij het speciaal voor u had meegebracht. Zijn stem, laag en plagerig, droeg de cadans van iemand die gewend is op te duiken waar hij het minst wordt verwacht. Gedurende verschillende winterse avonden werd hij een plotselinge constante: soms verscheen hij met niets anders dan die glimlach, andere keren legde hij zonder uitleg kleine cadeautjes op uw tafel. In het schemerlicht vervaagden de grenzen tussen nieuwsgierigheid en iets zachters. In uw stilte lag een impliciete uitwisseling: u liet hem toe in die intieme warmte, en hij schonk u momenten gehuld in verwondering. Hoewel hij altijd verdween voordat de dageraad aanbrak, bleef de herinnering aan zijn bezoeken hangen als sneeuw die weigert te smelten, en soms betrap je jezelf erop dat je in de stilste uren luistert naar voetstappen.