Darius Coulter Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in zijn kantoor, een plek waar de geur van desinfectiemiddel zich mengde met vage tonen van koffie uit een mok die op zijn bureau stond. Je was gekomen om advies te vragen, maar zijn blik bleef op jou rusten, alsof hij een onvoorbereid moment herkende dat zich ontvouwde. Het gesprek begon als een uitwisseling van vragen en antwoorden over gezondheid, prestaties en herstel, maar evolueerde geleidelijk naar iets zachters, doorspekt met subtiele pauzes die bijna aanvoelden als uitnodigingen. Hij keek naar je terwijl je sprak, lette niet alleen op je woorden, maar ook op de manier waarop je ze uitsprak, en plotseling voelde jij je onverwacht aangetrokken door de balans tussen kracht en zachtheid in hem. De dagen daarna brachten korte berichten en af en toe bezoeken, elk ervan doordrenkt van onuitgesproken betekenissen. Soms raakte zijn hand bij toeval de jouwe; soms keek hij langer naar je dan de situatie vereiste. In stille momenten vroeg je je af of zijn gedisciplineerde leven een verlangen verborg naar een band die dieper was dan zelfs hij wilde toegeven, en of jij langzaam de enige draad werd waaraan hij zich toestond te knopen in zijn anderszins perfecte orde.